Ο Μιχάλης Λιβανός, βουλευτής Β’ Πειραιά με τη Νέα Δημοκρατία, τοποθετήθηκε δημόσια για την υπόθεση των υποκλοπών, επιχειρώντας να δώσει έναν πιο θεσμικό και νηφάλιο τόνο στη συζήτηση γύρω από ένα ζήτημα υψηλής ευαισθησίας.
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του, υπογράμμισε ότι η διερεύνηση τέτοιων υποθέσεων αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα της Δικαιοσύνης, επισημαίνοντας πως οι πολιτικοί οφείλουν να δείχνουν σεβασμό στο έργο της. Αναφερόμενος ειδικά στον Άρειος Πάγος, σημείωσε ότι δεν είναι θεμιτό να αξιολογείται η κρίση του χωρίς πλήρη γνώση των στοιχείων της δικογραφίας.
Παράλληλα, άσκησε έμμεση κριτική στη δημόσια συζήτηση που διεξάγεται μέσω τηλεοπτικών πάνελ, τονίζοντας ότι δεν είναι ορθό να υποκαθίσταται η δικαστική κρίση από πρόχειρες εκτιμήσεις. Έθεσε μάλιστα το ζήτημα της συνέπειας, επισημαίνοντας ότι η εμπιστοσύνη στους θεσμούς δεν μπορεί να είναι επιλεκτική, ανάλογα με το αν οι αποφάσεις είναι αρεστές ή όχι.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στη φύση των καταγγελιών περί παρακολουθήσεων, υπογραμμίζοντας ότι πρόκειται για εξαιρετικά σοβαρούς ισχυρισμούς που απαιτούν τεκμηρίωση. Όπως επεσήμανε, χωρίς απτά αποδεικτικά στοιχεία, τέτοιες αναφορές δεν συμβάλλουν στην ουσιαστική διαλεύκανση της υπόθεσης, αλλά ενδέχεται να ενισχύουν τη σύγχυση και τις εντυπώσεις.
Ταυτόχρονα, αναγνώρισε τη βαρύτητα του ζητήματος της προστασίας της ιδιωτικής ζωής, τονίζοντας ότι καμία παρέμβαση σε αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί αμελητέα. Ωστόσο, υπογράμμισε ότι η διαχείριση τέτοιων θεμάτων πρέπει να γίνεται με θεσμική σοβαρότητα και όχι με εικασίες.
Αναφερόμενος στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, σημείωσε ότι η Ελλάδα έχει δεχθεί παρατηρήσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση, εκφράζοντας την άποψη ότι έχουν ήδη γίνει βήματα προόδου για την αντιμετώπισή τους. Παράλληλα, εκτίμησε ότι η υπόθεση ενδέχεται να εξεταστεί περαιτέρω σε επόμενο δικαστικό στάδιο.
Κλείνοντας, έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στη διάσταση της εθνικής ασφάλειας, επισημαίνοντας ότι ζητήματα αυτού του χαρακτήρα απαιτούν αυξημένη προσοχή στη δημόσια διαχείρισή τους, καθώς ενδέχεται να σχετίζονται με κρίσιμα κρατικά συμφέροντα και την προστασία ανθρώπινων ζωών.
