Home / Πολιτισμός / «Ή τώρα ή ποτέ»: Το πόρισμα της Αλαμουντίν Κλούνεϊ για τα Γλυπτά

«Ή τώρα ή ποτέ»: Το πόρισμα της Αλαμουντίν Κλούνεϊ για τα Γλυπτά

Η Αλαμουντίν Κλούνεϊ κατά τη διάρκεια της επίσκεψής της στο Μουσείο της Ακρόπολης:

«Πρέπει να προχωρήσετε νομικά αν δεν το κάνετε στο προσεχές μέλλον, η ευκαιρία μπορεί να χαθεί Ή τώρα ή ποτέ… H ώρα (της διεκδίκησης) έχει έρθει…».

Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγουν οι τρεις δικηγόροι του Λονδίνου, Αμάλ Αλαμουντίν-Κλούνεϊ, Τζέφρι Ρόμπερτσον και Νόρμαν Πάλμερ, στο απόρρητο νομικό σημείωμα που έχουν συντάξει σχετικά με τα Γλυπτά του Παρθενώνα σύμφωνα με δημοσίευμα της «Καθημερινής»..

Στο δεκασέλιδο σημείωμα που παρουσιάζει η «Καθημερινή της Κυριακής», έχουν δοθεί οι πρώτες απαντήσεις σε τρία βασικά ερωτήματα μιας ενδεχόμενης προσφυγής, δηλαδή: «Σε ποιο δικαστήριο, με τι κόστος και με τι προοπτικές επιτυχίας».

Στο σημείωμα αναλύονται ουσιαστικά πέντε διαφορετικές προσεγγίσεις: η προσφυγή σε δικαστήριο στην Ελλάδα, στη Βρετανία, στις ΗΠΑ, στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο. Από αυτές, η προσφυγή στις ΗΠΑ δεν θεωρείται πλέον πιθανή.

Σε κάθε προσέγγιση αναλύονται «τα συν και τα πλην», το κόστος αλλά και η πορεία άλλων υποθέσεων που μπορούν σε κάποιο βαθμό να παραλληλισθούν με τη διεκδίκηση των Μαρμάρων εγείροντας δεδικασμένο.

Η Αλαμουντίν Κλούνεϊ κατά τη διάρκεια της επίσκεψής της στο Μουσείο της Ακρόπολης

Ελλάδα ή Αγγλία

Η επιλογή μιας από τις δύο διεκδικήτριες χώρες, έχει αρνητικά, για ευνόητους λόγους: μια -σχεδόν σίγουρη- θετική απόφαση ελληνικού δικαστηρίου θα ήταν «δώρο άδωρον» ως προς το επιθυμητό αποτέλεσμα, αφού η βρετανική πλευρά δεν έχει καμία υποχρέωση να την ακολουθήσει. Μπορεί, όμως, να αποτελεί μια κίνηση «στρατηγικής» που θα γινόταν παράλληλα με άλλα δικαστήρια, ενώ η απόφαση θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως ένα επιπλέον «χαρτί» ώστε να στοιχειοθετηθεί το παράνομο της αρπαγής του Ελγιν.

Οσον αφορά την Αγγλία, υπάρχει ο εξής βασικός περιορισμός, πίσω από τον οποίο είναι σίγουρο πως θα οχυρωθεί το Βρετανικό Μουσείο: ένας κανονισμός του 1963 που απαγορεύει στους εφόρους (trustees) του μουσείου να αποφασίζουν για την τύχη των εκθεμάτων και να τα «δίνουν» κάπου αλλού. Παρ’ όλα αυτά, χάρη σε μια άλλη υπόθεση του 2005 με αντίδικο πάλι το Βρετανικό Μουσείο, οι δικηγόροι θεωρούν πως υπάρχει «νομικό προηγούμενο» και πως η απαγόρευση αυτή μπορεί να παρακαμφθεί αρκεί να πεισθεί το δικαστήριο πως τα Γλυπτά, εξαιτίας του τρόπου που «πέρασαν» στην κατοχή του μουσείου, δεν αρμόζουν «ηθικά» στη συλλογή. Καταλήγουν ωστόσο πως η προσφυγή αυτή θα είχε μικρή πιθανότητα επιτυχίας (15%) και τεράστιο κόστος, το οποίο θα πρέπει να επωμιστεί ο χαμένος.

Προσφυγή στη Χάγη

«Τόσο η Αγγλία όσο και η Ελλάδα σέβονται τις αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου», τονίζουν οι δικηγόροι. Επιπλέον, σημειώνουν πως το συγκεκριμένο δικαστήριο ασχολήθηκε στο παρελθόν με την υπόθεση Καμπότζης εναντίον Ταϊλάνδης και συγκεκριμένα με τον ινδουιστικό ναό Preah Vihear στα σύνορα των δύο χωρών, ο οποίος είχε καταληφθεί από την Ταϊλάνδη, με αποτέλεσμα να αφαιρεθούν και ορισμένα γλυπτά. Η δικαίωση της Καμπότζης δημιουργεί δικαστικό προηγούμενο υπέρ της ελληνικής πλευράς ενώ σημαντική για την Ελλάδα θεωρείται η δυνατότητα το συγκεκριμένο δικαστήριο να ζητήσει «συμβουλευτική αρωγή» από τη γενική συνέλευση της UNESCO, η οποία χάρη στις επίμονες διπλωματικές προσπάθειες της ελληνικής αποστολής τα τελευταία χρόνια διάκειται ιδιαίτερα φιλικά προς το ελληνικό αίτημα.

Η τελευταία εναλλακτική που εξετάζεται στο νομικό σημείωμα είναι μια «ευρωπαϊκή λύση» από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο. Οι 47 δικαστές από τα κράτη-μέλη είναι πολύ πιθανό να είναι «φιλικοί» προς της Ελλάδα και να επηρεαστούν από συγκεκριμένες διεθνείς συμβάσεις (Unidroit, UNESCO και μια ευρωπαϊκή οδηγία του ’93). Μάλιστα, το άρθρο 8 -«Δικαίωμα στον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής»- έχει, σύμφωνα με τους δικηγόρους, ερμηνευτεί σε τουλάχιστον δύο άλλες υποθέσεις (που αφορούσαν Ρομά και κατοίκους της Ταϊτής) και ως «προστασία και σεβασμός της πολιτιστικής ταυτότητας». Είναι αναμφισβήτητο, ισχυρίζονται οι δικηγόροι, πως τα Μάρμαρα βρίσκονται στην καρδιά της ελληνικής ταυτότητας ως σύμβολο Ιστορίας και πολιτισμού.

«Οι Βρετανοί συμμορφώνονται με τους διεθνείς νόμους… Η ελληνική κυβέρνηση ποτέ μέχρι σήμερα δεν εκμεταλλεύτηκε αυτή την “αχίλλειο πτέρνα”. Πρέπει να προχωρήσετε νομικά ― αν δεν το κάνετε στο προσεχές μέλλον, η ευκαιρία μπορεί να χαθεί λόγω παραγραφής ή και άλλων νομικών κωλυμάτων», καταλήγουν.

Πηγή: Καθημερινή

About admin

admin